LAATSTE AFSCHEID VAN THEO DOORNBOS
Geboren op 17 februari 1935 te Groningen
Overleden op 24 januari 2011 te Oss
Vandaag, zaterdag 29 januari heeft in Rosmalen de herdenkingsbijeenkomst plaatsgevonden voor onze op 24 januari overleden oud-penningmeester en erelid Theo Doornbos. Namens onze leden heeft secretaris Peter Mineur daarbij het volgende gezegd. Een gezamenlijk In Memoriam voor Henny en Theo zal nog volgen.
Het is passend dat er ook namens roeivereniging AROSS hier iets wordt gezegd nu we, na het afscheid van Henny in november, opnieuw bij elkaar zijn om ook aan Theo de laatste eer te bewijzen.
Theo is, net als Henny, vijfentwintig jaar geleden lid van onze vereniging geworden, in een tijd dat AROSS wat je noemt nog in de kinderschoenen stond. Hij kon van huis uit al roeien, en deed dat ook op de Vecht in zijn tijd op Nijenrode.
Bij AROSS werd toen nog geroeid vanuit een noodloods in een paar van andere verenigingen afgebedelde oude boten. Het was in die tijd nog echt roeien met de riemen die je had, hoorde ik van ons lid Marian Roelofs. Als er geen stuurman was voor de heren-vier werd een zoontje van een van de roeiers op de stuurplaats gezet, of anders een jerrycan met water, voor het gewicht. Aan de groei vanaf dat prille begin tot wat AROSS nu is heeft Theo veel bijgedragen.
Hij is al na een paar jaar roeicommissaris geworden, een functie die hij elf jaar lang met grote toewijding heeft uitgeoefend. En vervolgens heeft hij in 1999 het penningmeesterschap op zich genomen. En dat is hij blijven doen tot zijn aftreden in maart vorig jaar.
Theo was als penningmeester erg nauwgezet, en liet zich in het bestuur kennen als iemand met uitgesproken meningen, getuige ook zijn vele ingezonden brieven in het Brabants Dagblad. Maar hij was ook iemand die met een skiffje op het dak van zijn auto naar de Amsterdamse Bosbaan reed, om een van onze eerste jeugdleden aan een landelijke wedstrijd te kunnen laten meedoen.
Voor de vereniging heeft hij veel zaken op papier gezet, inclusief uitgebreid instructiemateriaal. En als instructeur heeft hij in de loop der tijd heel wat Arossers, waaronder mijzelf, ingewijd in de roei- en stuurkunst. Het was bepaald niet voor niets dat hij door onze algemene ledenvergadering van vorig jaar bij acclamatie benoemd is tot erelid van onze vereniging.
Jammer genoeg dwong zijn steeds slechter wordende gezondheid hem de laatste tijd, achter steeds meer van zijn activiteiten een punt te zetten. Omdat hij niet meer in staat was de paar treden naar ons clubhuis te beklimmen, hebben wij in het laatste jaar onze maandelijkse bestuursvergaderingen steeds bij hem en Henny thuis moeten houden. Dat was gezellig, maar erg jammer dat het om die reden was. Uiteindelijk vond hij toch de tijd gekomen om het penningmeesterschap neer te leggen, zodra er een opvolger voor hem gevonden was.
Ikzelf kende Theo al heel lang als Organon-collega. Toen ik met pensioen ging heeft hij mij overgehaald om te komen roeien bij AROSS, iets waarvoor ik hem nog steeds erg dankbaar ben.
AROSS heeft veel aan Theo te danken. Hij zal bij onze leden, en bij mij persoonlijk, nog lang in gedachten blijven.
Vaarwel, Theo.