AROSS naar Zwitserland!!!
Zaterdag 14 oktober was het zo ver, de Armadacup 2006. Ik had van mijn baas al diverse verhalen gehoord over botsende skiffs, zandbanken, wiervelden en een elektriciteitsmast. Een wedstrijd over 9 km. met een start waarbij je met 169 skiffs tegelijk start. Iedereen doet mee, van Mahe Drysdale (wereldkampioen skiff 2006), Frans Göbel (12 keer winnaar skiff-head) en Arnout uit Oss. Een zeer leuke ervaring.
Woensdag vertrokken we ’s ochtends vroeg vanuit Utrecht met een botenwagen vol met skiffs voor de Nederlandse deelnemers, ook nog eentje in Wageningen (Argo) opgehaald. De hele rit met mijn baas collega en stamgast in de bus van mijn werk. Er waren nog 2 anderen in een andere auto. Daar aangekomen bleken we niet meer in het hotel terecht te kunnen doordat we te laat waren. Toevallig heeft een van ons daar familie en konden we daar slapen. Een enorm huis met daaronder nog een enorme kelder. Zelfs met een Atoomkelder voor het geval dat (tot 3 jaar geleden verplicht in ieder huis in Zwitserland). Daar geslapen op 5 aan elkaar geschoven kratten met kussens erop. Behelpen maar heerlijk geslapen.
De dag daarna naar het hotel, omkleden, boot opriggeren en dan eindelijk het water op. Schitterende omgeving, overal waar je kijkt bergen met in herfstkleur zijnde bomen. Heel erg helder water, hier kwam ik achter toen ik de bodem heel duidelijk kon zien toen ik over een zandbank roeide (het was precies diep genoeg!). Heerlijk geroeid, geen wind lichte stroming en een zonnetje. 9 km heen naar de start en weer 9 km. terug, dit om het parcours te verkennen. ’s Avonds heerlijk gegeten bij een Italiaan in Bern.
De volgende ochtend zijn we Bern in gegaan, de overdekte winkelstraat bekeken (World Harritage of zoiets). Erg mooi om al die oude gebouwen te zien. Daarna naar de beren in de berenkuil, de mascottes van Bern. In de middag nog een keer naar de start op en neer geweest, het waaide wat meer en de helderheid was ook minder hierdoor.
Op zaterdag dan eindelijk de wedstrijd, een grote mierenhoop. Startnummer ophalen (bordje voor op je voorschip en een hesje zoals bij de triatlon) 93 en rondkijken. Dan de boot in. Rustig aan oproeien, want je moet ook nog terug, naar de start en rustig voorbereiden voor de race. Dan bij de start gekomen rustig allemaal in rijen van 25 gaan liggen, ik lag op rij 4. Wachten, wachten, wachten…
Dan is het erg druk om je heen en merk je dat iedereen gespannen is.
“Five minutes” worde er omgeroepen. Toen ging ik maar klaarliggen
Na drie minuten hoorde ik ineens drie knallen (de echo van de bergen) door het kanonsschot van de starter. Iedereen begint te roeien, dus ik dan ook maar. Het is een enorm lawaai van gespetter rijdende wieltjes en botsende riemen. Ik heb alleen maar een keer een riem onder m’n boot gehad en een riem tegen mijn riem. Onderweg probeer ik ondanks de drukte een beetje de “ideale” lijn te volgen, ik merkte dat het soms ondiep was omdat ik met mijn bladen de bodem raakte. Ineens hoor ik allemaal gescheld en kom ik langs 3 skiffs die boord aan boord verstrengeld in elkaar liggen. Ik roei maar weer door dacht ik. Een stuk verder kwam ik op een afstandje langs een zandbank en dan zag ik ineens een skiff liggen met daarnaast staand de roeier, die was dus vastgelopen. Daarna was ik bijna bij de finish en kon ook nog een eindsprint tevoorschijn toveren, allemaal gejuich en de toeter van de finish. Nog een eind uitgeroeid en daarna aangelegd.
Naderhand boot afgeriggerd en botenwagen opgeladen. We hadden van te voren afgesproken om weer bij de familie van een van ons ’s avonds kaasfondue te eten. Waar kun je dat beter eten dan in Zwitserland! Youri Yaanson (oud wereldkampioen) was er ook, hij was jarig die dag, hij is goed bevriend met een van onze groep. Heerlijk gegeten en daarna naar het hotel om ’s ochtends vroeg weer naar Nederland terug te gaan. Het was een heel erg leuke ervaring en als ik de kans krijg doe ik zeker nog een keer mee.
Oh, ja mijn tijd: 44:44:89 over de 9 km.
 |
 |
 |
 |
| Bijgewerkt tot 29 oktober 2006, door: Arnout van Genabeek |