Nationale Avondtocht in Amsterdam
Soms heeft een mens een beetje geluk.
Dat beetje geluk werd 3 september ervaren door de twee teams die deelnamen aan de Nationale avondtocht in Amsterdam : wat een prachtig weer, wat een sfeer en wat een gezelligheid ! Het eerste A-team bestond uit Caré, Dicky, Teun, Joost en als stuur de ervaren nestor Kees. Het B-team: Sandra, Arnold, Ivan, Cor en de koelbloedige, charmante stuurvrouw Betty.
Een uur voor de start waren we al in Amsterdam bij roeivereniging De Hoop. Zonder tijdsdruk konden we stressloos de twee C-4’s in het rimpelloze water leggen en tijdig vertrekken. En alweer hadden we heel veel geluk: Doordat we tijdig met de C-4’s op goed geluk de verkeerde kant op roeiden kwamen we na wat omzwervingen toch nog op tijd bij roeivereniging de Amstel. Aldaar kregen we de nodige instructies en werd de inwendige mens zeer goed verzorgd: Arnold had van eega Corrie een overheerlijke quiche meegekregen. Dat was smullen! Rustig uitbuiken was er helaas niet bij, want we moesten snel vertrekken om tijdens de tocht nog even op een terras in de binnenstad een (alcoholische) versnapering te kunnen nuttigen.
Wat blijkt Amsterdam keer op keer een leuke stad vol contrasten te zijn: op sommige plekken is het bijzonder gezellig druk, terwijl op andere plaatsen een serene rust heerst.
Onderweg even pauzeren in de boot voor een kopje warme thee met koek. En verder gingen we weer, langs het Lido, het Anne Frankhuis, hé kijk nou: een dame met netkousen en lange laarzen, de Rode Hoed, even slippen in het wel erg smalle grachtje, oeps een rondvaartboot, de Munt, wat een mooie trapgeveltjes.
Door het publiek, geïnspireerd door de Olympische Spelen, werden we vanaf bruggetjes en plezierbootjes aangemoedigd. In de enge bochtjes werden we vanaf de kade gadegeslagen met een blik van “o jee, als dat maar goed gaat”. Maar met zulke onverschrokken sturen werd duidelijk gemaakt dat er met de Ossische krachtpatsers niet te spotten valt. De stunts uit Amsterdamned werden daar nog eens dunnetjes nagespeeld.
Wisten jullie dat het niet meevalt om midden in Amsterdam vanuit een C-4 een niveauverschil van 1,5 meter te overbruggen om op de kade te klimmen? Na wat acrobatische oefeningen werd op het terras gezellig genoten van een Freddy, ’n Amsterdammertje en een blokje kaas (toevallig was dat ook nog eens Old Amsterdam).
De allermooiste momenten van de avond werden toch beleefd bij het invallen van de schemering: de verlichting op de bruggetjes gaat dan branden en de “rust” valt over Amsterdam. De olielampjes op de boeg wierpen langwerpige schaduwen van roeiers op de trapgeveltjes.
Sluit de ogen en doe een beroep op je voorstellingsvermogen tijdens het neuriën van Aan die Amsterdamse grachten… Mooi hè? Ren vervolgens naar het clubhuis om je vast in te schrijven voor de 2005-tocht.
Na afloop was het bij roeivereniging de Amstel nog nagenieten tijdens een heerlijk oosters buffet.
Om 01:30 hr waren we weer thuis.
Dank aan RV de Amstel en de Hoop voor de mooie tocht en het gebruik van de C4-en.
En dank aan de roeiers voor de gezelligheid (willen jullie in het vervolg op de terugweg niet meer zo snurken ?)
| Bijgewerkt tot 10 septemberi 2004 |